“Zaman, ileri doğru yaşanır, geriye doğru anlaşılır”. 

Kieerkegaard 

 

Atomdan kişiye ve ondan evrenin yaratıcı potansiyel enerjisine, maddeyi sarmalayan boyutta ileriye yönelmiş bir karşılıklılık gizli. Kimi zaman anlaşılmaz olan, kimi zaman da bir şimşek çakarcasına açıklayıcı olan yaşam bilgisi, öylece yerinde duran şeylerin içinde gizli; olan. Çürümek, devinmek, yaş almak, unutmak, umutlanmak; ileriye doğru akmakta olan zamanın içinde; geriye dönük olarak bağ kurulan bu boyutun deneysel bir anlamı var gibi. Hem kişisel bir deneyimi anlatıyor bu açıklık, hem bir bütün olarak yaşam deneyiminin kendisini. 

 

Yaşlanıyor, uzaklaşıyor, yanılıyor ve ölüme doğru yaklaşıyoruz ne de olsa. Zamanın getirdiği değişimde oturabilmek; değişimin bir parçası olduğumuzu kabullenmek kişisel bir tavra dönüştüğünde zamanın bilgiye, bizlere ne denli içkin olduğunu anlıyoruz. Bizler bütün yaşlarımız ve bütün hallerimizle bütün bir evrenin bir parça hikayesiyiz. Zaman, bütün bu tamlığın içinde ilerlemeyi, değişmeyi, düzensizliği, sarsıntıyı, gerilemeyi, düşmeyi, aşkı, sevgiyi, yakınlaşma ve uzaklaşmayı; değişmeyi öneriyor durmadan. 

 

Merakla zamanı sorguluyor, anlamak için değil belki de sadece düşünmek için; bu sefer değiştirmek için değil de belki değişimin içinde kendimize, birbirimize, bu an zamana bakmak için. Saye Kolektif 2026 Küratöryel teması bizi bu sene ‘Zaman’ kavramı üzerine düşünmeye, üretmeye, dönüşmeye, farkındalık üretmeye davet ediyor.