Zamanımız var ama kime ait?

Zaman akıyor ama zamanımızı kim düzenliyor? 

​​

​​

​​​

 

​​​​Üretiyoruz, ürüyoruz, bakıyoruz, düşünüyoruz, inşa ediyoruz; fabrikada, ofiste, evde, tuval başında, sokakta. Dünya bizim emeğimizle dönüyor- ücretli ya da ücretsiz, görünen ya da görünmeyen, gizli ya da apaçık- ama bu emek ve bu zaman yok sayılıyor. 

​

​

Bu düzene uyum sağlamak gibi bir niyetimiz yok. Emeğimizi görünür kılacak, onun için mücadele edeceğiz. Hayatlarımızı geri alacağız, dünyayı yeniden kuracağız.